Toen ik enkele jaren geleden bij een lezing van Jon Kabat-Zinn, grondlegger van de mindfulnesstraining zoals we die kennen, aanwezig mocht zijn, was ik aangenaam getroffen door een synoniem dat hij gebruikte voor het begrip mindfulness. Dit synoniem was heartfulness.
Misschien is heartfulness zelfs een betere term voor hetgeen mindfulness inhoudt.
Ontleden van het woord mindfulness geeft de onderdelen mind, full en ness. Geest-vol-heid dus als je het letterlijk neemt. Niet onjuist. Sterker nog: klopt, maar geeft snel verwarring.
Een volle geest is voor de meeste mensen synoniem met drukte, gedachten, mentaal bezig zijn, en niet over aandachtig bezig zijn, waarbij de geest ook vol is, maar anders.
Heartfulness wijst een andere kant op dan de drukke geest, en wel de kant van het volle hart. Het volhartig zijn.
Door mind- en heartfulness naast elkaar te plaatsen ontstaat ruimte voor een nieuwe kijk op aandacht en rust vinden in ons leven en in de wereld. In het moment van ongehaastheid en niet-oordelen, als we onszelf bevrijden van de geijkte denkpatronen (mind), kan ons heart opengaan.
Waarom zouden we mindfulness dus niet inwisselen voor heartfulness? Dat zou volgens mij symptoombestrijding zijn. Een juist begrip van het begrip mind is gepaster.
En dan is er nog iets. In de chinese taal is het woord shin dat zowel hart als geest betekent.
En die chinezen hadden gelijk: hoe moet je deze twee eigenlijk (onder)scheiden? Ze zijn direct aan elkaar verbonden.
Shin. Hart-geest. Niet hart en geest dus, maar hart-geest. Eén ding.
Dát is mindfulness. Of heartfulness, net wat u wilt.
