Over de training van mindfulnesstrainers

Training Teachers to Deliver Mindfulness-Based Stress Reduction
Principles and Standards

Jon Kabat-Zinn, PhD and Saki F. Santorelli, EdD, MA
M.m.v. Melissa Blacker, MA, Jeffrey Brantley, MD, Florence-Meleo-Meyer, MS, MA, Paul Grossman, PhD, Ulrike Kesper-Grossman, MA, Diane Reibel, PhD, Robert Stahl, PhD

Een tijdje geleden schreef ik al een stuk om u wat tips te geven voor het kiezen van een voor u geschikte mindfulnesstrainer. Ik ben van mening dat het inschrijven voor een mindfulnesstraining iets anders is dan het kopen van een gevulde koek.
Of misschien is de overeenkomst met pianoles duidelijker. U gaat toch geen pianoles nemen bij iemand die er alleen maar een boek over gelezen heeft, of zelf pas 3 jaar piano speelt?

Ook de grondlegger van de mindfulnesstraining, Jon Kabat-Zinn, heeft hier een mening over. Samen met Saki Santorelli en enkele anderen (zie hierboven) heeft hij op deze pagina van de website van het Centrum voor Mindfulness, onderdeel van de Universiteit van Massachusetts daar e.e.a. over geschreven.

Ik heb dit vertaald voor u.
Hieronder het deel waarin aandacht voor de opleiding van mindfulnesstrainers.

Het opleiden van docenten die de MBSR (Mindfulness Based Stress Reduction; de mindfulness- of aandachttraining) begeleiden is een complexe onderneming. Dit komt deels door een samenloop van epistemologieën en beoefeningen van twee verschillende en, tot voor kort, uiteenlopende richtingen, beiden verbonden met empirisch onderzoek, hoewel beiden daarbij gebruik maken van zeer verschillende methodieken:
de wetenschap, geneeskunde en psychologie aan de ene kant, en die van de Boeddhistische meditatieve tradities, hun wijsheden en praktijken, tezamen bekend als de Dharma, aan de andere kant.

Eén reden waarom MBSR levensvatbaar is gebleken in reguliere klinische settings is dat de Dharma in essentie universeel is.
Mindfulness, vaak genoemd als “het hart van de Boeddhistische meditatie”, dat zich primair richt op de systematische training van-, en verfijning van aandacht en gewaarzijn, compassie en wijsheid, is een manifestatie van deze universele toepasbaarheid.
In de huidige context schrijven we, om het universele karakter van de dharma te onderkennen, dit begrip met een kleine “d”.

Omdat mensen met zeer verschillende achtergronden geïnteresseerd zijn om MBSR trainer te worden, dienen trainingsprogramma’s voor MBSR trainers noodzakelijkerwijs een aantal verschillende aspecten bevatten die potentiële trainers kennis laten maken met een variëteit aan ervaringen, invalshoeken en oefeningen waarmee zij weinig bekend zijn; zodat zij zichzelf kunnen ontwikkelen en, in de loop van de tijd, hun competenties kunnen opbouwen.

Een aantal principes zijn belangrijk voor het effectief doceren van het MBSR curriculum en het te verbinden met een professionele praktijkstandaard. Een niet-volledige lijst van essentiële elementen voor een trainersprogramma om MBSR trainers op te leiden bevat:

1. De docent van mindfulnesstrainers dient zelf een langdurige achtergrond te hebben in meditatieve beoefening en dient toegewijd de dharma te bestuderen, omdat het uitgedrukt wordt binnen zowel de Boeddhistische meditatietradities als in meer reguliere en algemene contexten, die verrijkt worden door de MBSR.
   Dit staat los van het al dan niet Boeddhist zijn.
2. MBSR is een middel om de dharma te belichamen en door te geven op een geheel seculiere wijze en met een universeel idioom. Het is een recontextualisering van de dharma, niet een decontextualisering ervan.
3. Het is nodig dat MBSR instructeurs hun persoonlijke meditatiebeoefening hebben en geregeld retraites te bezoeken bij wijze van permanente educatie en het voortdurend verdiepen van hun beoefening en begrip.
4. MBSR docenten volgen het principe dat zij nooit meer van hun deelnemers vragen dan zij zelf dagelijks oefenen in termen van formele en informele mindfulnessbeoefening. Dit dient ook het geval te zijn voor de trainers van MBSR docenten.
5. Het doceren van mindfulness is nooit een kwestie van het leren van- of operationaliseren van technieken. Mindfulness is een manier van zijn en in een verstandiger relatie zijn met de ervaringen; en niet een bijzondere geestesgesteldheid die nagejaagd en verkregen dient te worden.
   Zodoende is de niet-instrumentele dimensie van het werk en van de beoefening van mindfulness de basis van een effectieve beoefening en overdracht.
6. Het doceren van mindfulness is een gelegenheid tot juist levensonderhoud. Het is van belang een reële en niet op winstbejag gebaseerde prijsstelling te ontwikkelen voor zowel de MBSR als het opleiden van MBSR trainers.

Tot zover voor nu. Boeiend hè?
Binnenkort zal ik hier wat nader over schrijven. Over hoe ik aan mijn eigen competenties blijf werken.