Betrokken zijn bij je leefomgeving, of mogelijk nog groter, bij onze aarde, is niet altijd eenvoudig. Vaak is het moeilijk of zwaar. Ik ervaar dit als zwaar omdat ik niet alle leed van mens, plant en dier op mijn schouders kan nemen. En toch wil ik zoveel mogelijk goeddoen.
Onze dochter zei vanavond nog tegen mij: “mam, als ik goed nadenk over de ellende van sommige mensen en dieren, zou ik soms liever dood willen zijn om dat leed niet meer te hoeven voelen”. Ze is 21 jaar en verwoordt nu al goed hiermee wat ik diep van binnen ervaar. We proberen als gezin zoveel mogelijk bij te dragen aan het bewuster omgaan met de natuur, het leven. Zelfs als we soms denken “wat maakt die druppel op de gloeiende plaat nu uit?”
Dit betekent voor ons dat we nadenken over het gebruik van onze auto. We hebben er trouwens al 25 jaar maar eentje! Als ik zo om mij heen kijk in onze straat, zijn we één van de weinigen die als gezin één auto voor de deur heeft staan. En ook de meeste van onze kennissen en vrienden hebben twee of meer auto’s voor privé gebruik. Wij regelen het met onze dubbele banen en afspraken nog steeds zo dat we met één auto toekunnen. Wij vinden dit belangrijk.
Soms is het schipperen en moeten we een afspraak verzetten, maar met de fiets, bus of trein komen we ook een heel eind. Hiermee hopen we een klein steentje bij te dragen aan de vermindering van de vervuiling en het opmaken van energiebronnen van de aarde. (meer…)
